مهربانی

دوست داشتن اصيل چيزي جز مهرورزيدن نيست.

مهرورزيدن نام ديگر عشق است.

مهرورزيدن در هر شرايطي نام ديگر عشقِ سالم است.

مهر ورزيدن به معناي اين نيست که هيچ‌گاه خشمگين نشويم، مرز نکشيم و انتظاراتمان را بيان نکنيم، بلکه به اين معناست که با نگاهي مهربان دنياي دروني آدم مقابل را درک کنيم و با آغوشي که بي‌دريغ بر رويش گشوده‌ايم، حرف‌هايمان را بزنيم.

و اين نوع مهرورزيدن و درک کردن يعني طنابي محکم و قوي در شرايط بحراني...طنابي از محبت که مي‌تواند شالوده‌ي روان ما را در سختي‌ها نگه دارد.

شناسايي آدم‌هاي واقعا مهربان و همدل کار سختي نيست.

تشخيص اينکه آيا خودمان با خودمان مهربان هستيم هم کار سختي نيست.

کافي‌ست گاهي خلاف انتظار کاري انجام دهيم يا اوضاع انطور که ميخواستيم پيش نرود، آنگاه ميتوانيم متوجه شويم آيا به راستي ما براي خودمان آدم مهرباني هستيم؟ آيا پارتنرمان با ما مهربان هست؟

مهرِ واقعي، در سختي‌ها و در غير منتظره‌ها خودش را نشان ميدهد.

اگر با آدمِ نامهرباني گير کرده‌ايد، لحظه‌اي به رابطه‌ي خودتان با خودتان نگاه کنيد. آيا شما در پستي بلندي‌هاي زندگي‌تان با خودتان مهربان هستيد؟

تقريبا محال است ما با خودمان مهربان باشيم و خودمان را لايق آدمي نامهربان، سرد و تنبيه‌کننده بدانيم...

 | پونه مقيمي |