ليلي و مجنون

ديد مجنون را شبي ليلا به خواب 
کاسه اي در دست دارد خيس آب

گفت او را چيست اي شيداي من؟
در جوابش گفت اي ليلاي من

کاسه ي آب است اما آب نيست
باده ي ناب است اما ناب نيست

اينکه ميبيني حاصل افسون توست
دسترنج هق هق مجنون توست

سوختم در آتش بيداد تو
ريختم هر قطره اش با ياد تو

ابر بودم تشنه ي ليلا شدم ،
بس که باريدم تو را دريا شدم

عشق اگر روزي تو را افسون کند؟
ليلي اش را تشنه ي مجنون کند ...