آدم های امن همان هایی هستند که همه چیز میتوانی به آنها بگویی
بدون اینکه قضاوت یا تحقیرت کنند ...
میتوانی کنارشان احساس بودن کنی ..
کسانیکه فقط خود خود خودت هستی که برایشان مهم است
کسی که دستت رامیگیرد ..
مردانه و زنانه اش را بی خیال ...
دستت رامیگیرد به رسم محبت ..به رسم عشق ..
قرار است هوایت را بی اجازه به رسم رفاقت داشته باشد .. گاهی تو را فرو میریزد برای بنای جدید ..
آدم های امن گل های قالی اند نه انتظار چیده شدن دارند نه دلهره پژمردن ..
همیشگی اند ..
گنجینه اند ..
سرمایه اند ..
آرامش خاطرند ...
اصلا خود امنیت اند ..
کاش هر کس یک آدم امن در زندگیس داشته باشد ..
برچسب:
نویسنده: کامران موسوی