ميم مالكيت

چه کیفی دارد ..

کسی باشد که وقتی نام کوچکت را از ته دل صدا میزند

لبخندی روی لبانت نقش ببندد

و تو آرام بگویی جانم ...؟؟؟

به گمانم اینطور که باشد تو حتی عاشق نامت میشوی

که از طرز صدا کردنش بفهمی اسمت که هیچ ..

حتی وجودت ، مالکیتش به اشتراک گذاشته شده

بین تو و اوی زندگی ات ..

چه لذتی دارد صدایی مدام نامت را تکرار کند ..

و تو بندانی اینبار هم به شوق شنیدن جانم از زبانت صدایت کرده

همیشه ابزار علاقه باگفتن جانم ، عزیزم ، عشقم نیست ..

گاهی تمامی شیرینی یک حس در گفتن نام ، آن هم بامیم مالکیت خلاصه میشود

تو هیچ میدانی باهمین سادگی های کوچک اما دوست داشتنی میشود

خوشبخت بود و زندگی کرد ؟؟؟؟؟

عادل - دانتیسم